Pamiętaj: NIE KAŻDY, KTO ZAŻYŁ NARKOTYK STAJE SIĘ NARKOMANEM.

Aby dojść od pierwszego razu do uzależnienia, droga nie jest zbyt długa i poprzedzają ja pewne oznaki. Aby w porę zareagować i nie dopuścić do zagrożenia poniżej przedstawiona ściągawka przedstawia charakterystyczne zachowania.

MARIHUANA

Zwróć uwagę na: słodkawą woń oddechu, włosów i ubrania, brązowo zielone liście i nasionka, nagłe zainteresowanie hodowlą roślin przez twoje dziecko, fifki, fajki, papierową bibułkę

Kontakt jednorazowy: euforia połączona z wielomównością, przekrwienie gałek ocznych, nadwrażliwość zmysłów („razi mnie światło”), kaszel zaburzenia koordynacji ruchowej

Długotrwałe branie: wychudzenie, zaburzenia snu, przewlekłe zapalenie krtani i oskrzeli, apatia, trudności z koncentracją, zmiana nastroju

AMFETAMINA

Zwróć uwagę na: biały proszek, tabletki, kapsułki, kryształki, małe foliowe torebeczki, igły, strzykawki.

Kontakt jednorazowy: euforia, duży przypływ energii, brak potrzeby snu, brak apetytu, agresja, rozszerzenie źrenic.

Długotrwałe branie: bezsenność, wychodzenie, zmiany nastroju, wielomówność, drżenie kończyn, wymioty, rozszerzenie źrenic, wysypka, halucynacje.

HEROINA

Zwróć uwagę na: igły, strzykawki, ślady nakłuć po wstrzyknięciach, ślady krwi na bieliźnie, ”gęsią skórę”.

Kontakt jednorazowy: euforia, niepokój ruchowy lub senność, osłabienie reakcji na światło, brak apetytu, zwężenie źrenic, obniżenie ciśnienia krwi.

Długotrwałe branie: wyniszczenie organizmu, zaparcia, zaburzenia menstruacji, próchnica, zmiany zapalne skóry.

KOKAINA

Zwróć uwagę na: biały proszek, a w przypadku cracku jasnobrązowe kuleczki ”kamyki”, fajki, małe flakoniki, igły, strzykawki, małe foliowe torebeczki.

Kontakt jednorazowy: euforia, pewność siebie, brak potrzeby snu, wzrost aktywności (także seksualnej), rozszerzenie źrenic, wytrzeszcz gałek ocznych, katar, ból gardła, pociąganie nosem.

Długotrwałe branie: wyniszczenie organizmu, urojenia prześladowcze, omamy, wybuch agresji, bezsenność, drgawki, przemiennie brak i wzrost łaknienia. Ponadto crack upośledza oddychanie, powoduje utratę wagi i ataki paranoidalne.

LSD

Zwróć uwagę na: malutkie kartoniki z kolorowymi nadrukami, kamienie do zapalniczek.

Kontakt jednorazowy: zaburzenia koordynacji ruchów, drżenie mięśni, rozszerzenie źrenic, mdłości, psychoza.

Długotrwałe branie: omamy z napadami lęku, apatia, agresja lub depresja, zanik zainteresowań, bezsenność, wiotkość mięśni.

ECSTAZY

Zwróć uwagę na: białe lub kolorowe pastylki z wytłoczonymi wzorami, popękane naczynka krwionośne, zwłaszcza twarzy, po całonocnych zabawach w dyskotece. Uwaga! Ecstasy jest zażywane najczęściej podczas dyskotek i rozmaitych techno-party.

Kontakt jednorazowy: podniecenie, zwiększona energia, odporność na zmęczenie i sen, ból głowy.

Długotrwałe branie: niepokój, depresja, paranoja, obniżenie sprawności intelektualnej, mania prześladowcza.

KLEJE ROZPUSZCZALNIKI SUBSTANCJE WZIEWNE

Zwróć uwagę na: foliowe torby, tuby kleju, smary, zapach chemikaliów we włosach, i na ubraniu, charakterystyczny zapach z ust utrzymujący się nawet kilka dni po zażyciu, nasączone chustki, szmaty.

Kontakt jednorazowy: niezborność ruchów, agresja, rozszerzenie źrenic, kichanie, kaszel, krwawienie z nosa, mdłości, wymioty, biegunki.

Długotrwałe branie: wyniszczenie organizmu, przekrwienie spojówek, zaburzeni pamięci, niepokój, przygnębienie, zaburzeni snu, oczopląs, osłabienie mięśni.

GRZYBY HALUCYNOGENNE

Zwróć uwagę na: różnego rodzaju suszone grzybki o zabarwieniu żółtawym do czarnego z prześwitem brązowym

Kontakt jednorazowy: mdłości, zawroty głowy, stany lękowe, ślinotok, odruchy wymiotne, torsje.

Długotrwałe branie: panika, koszmarne wizje, lęki, zanik samokontroli, załamanie psychiczne, wypadki, choroby umysłowe.

• Sygnały mogące świadczyć, że twoje dziecko może mieć kontakt ze środowiskiem narkotycznym.
• nagłe zmiany nastroju (duża aktywność, zmęczenie), izolowanie i zamykanie się w sobie;
• nagła zmiana grona dotychczasowych przyjaciół na innych zwłaszcza starszych od siebie;
• spadek zainteresowania szkołą, sportem i ulubionymi zajęciami;
• izolowanie się od innych domowników, spędzanie większości czasu samotnie w swoim pokoju;
• kłamstwa i wykręty, wynoszenie z domu wartościowych przedmiotów, podkradanie pieniędzy;
• niewytłumaczalne spóźnienia, tzw. ciche powroty do domu lub też przebywanie nocne poza domem bez uprzedzenia;
• tajemnicze, krótkie rozmowy telefoniczne;
• używanie tajemniczych określeń podczas rozmów.

Co możesz zrobić?

Zazwyczaj uciekanie dziecka w świat uzależnień wiąże się głównie z ”niezrozumieniem” jego odczuć i potrzeb wieku młodzieńczego, oraz nie akceptowaniem środowiska i najbliższego otoczenia. Aby uniknąć takiego stanu w domu i kręgu rodzinnym, należy zwracać szczególna uwagę na to, co mówi i jakie ma problemy. Dobrze jest znaleźć czas na wysłuchanie problemów, unikać złośliwych i krytycznych porównań z innymi rówieśnikami. Młody człowiek doznaje w ten sposób urazu, czuje się odtrącony i niepotrzebny. Każdą anomalię w zachowaniu trzeba sprawdzić i poznać jej przyczynę, aby w porę podjąć odpowiednie działania. Tańsze jest zapobieganie aniżeli leczenie. Im wcześniej dojdzie do ujawnienia skłonności do środków narkotycznych, łatwiej jest nad tym zapanować. Jeżeli dojdzie jednak do faktu, że dziecko miało bezpośredni kontakt z narkotykiem, co w dzisiejszych czasach nie jest trudne, nie należy popadać w panikę. Należy zastanowić się nad przyczyną sięgnięcia po narkotyki. Może został podany wbrew woli? A może zaszło coś, co spowodowało chęć zwrócenia w ten sposób na siebie uwagi? Być może nagromadziły się kłopoty w środowisku szkolnym czy koleżeńskim? A być może powstała nieodparta chęć zakosztowania ”zakazanego owocu”?. Należy się zastanowić, w jaki sposób Ty jako Rodzic, czy Opiekun możesz zaradzić, aby pomóc dziecku w wydostaniu się z matni. Najważniejszym jest wychwycenie symptomów narkotycznych skłonności. Nie wahaj się zasięgnąć porady u specjalisty, bo zwlekanie grozi tragedią, która oprócz dziecka dosięgnie również Ciebie.

Na koniec pamiętaj o najważniejszym: rozmawiaj z dzieckiem w taki sposób, w jaki sam chciałbyś rozmawiać z kimś, kogo kochasz i od kogo potrzebujesz pomocy. Dziecko jest takim samym człowiekiem jak Ty, może czasami brak mu doświadczenia, ale czuje i widzi świat na swój sposób, a jego „wielkie” problemy są dla niego naprawdę WIELKIE.

Prawdziwa wiedza przychodzi zbyt późno, lub nie przychodzi wcale. Producenci i dystrybutorzy zainteresowani są zyskiem ze swego produktu i wolą by wśród potencjalnych klientów krążyły mity, stawiające narkotyki w dobrym świetle. Istnieje teza, że narkomania nie osiągałaby takich rozmiarów, gdyby każdy z nas otrzymał podstawowe informacje dotyczące środków psychoaktywnych.

„Marihuana to nieszkodliwy narkotyk”.

Wprawdzie nikt nie umarł paląc marihuanę, ale bardzo często jest ona pierwszym narkotykiem w karierze narkomana – stanowi niejako szeroką bramę prowadzącą do uzależnienia od środków znacznie mocniejszych, dodatkowo po długim okresie palenia upośledza ona zdolność koncentracji, pogarsza pamięć, oraz powoduje uszkodzenie komórek rozrodczych.

„Amfetamina jest niegroźnym proszkiem pomagającym w nauce”.

Amfetamina jest bardzo „podstępna”, polepsza samopoczucie, stymuluje układ nerwowy. Człowiekowi wydaje się, że jest inteligentniejszy, bardziej atrakcyjny. Efekty działania mijają już po kilku godzinach, wtedy przychodzi zmęczenie i zły nastrój. Jeżeli ktoś zechce znów poczuć się pewniej, sięgnie po następną porcję, szybko dochodzi do przyzwyczajenia i mała dawka przestaje wystarczać.

„Jeżeli wezmę tylko raz, to nic się nie stanie”.

BŁĄD! Zawsze może być właśnie o ten raz za dużo. W przypadku narkotyków podawanych dożylnie, może się to zakończyć zakażeniem wirusem HIV. Heroina może uzależnić po pierwszym razie, albowiem stymuluje ona synapsy, których normalnie używasz w procesie uczenia się. Jeżeli spodobają ci się efekty, jakie uzyskałeś po ”pierwszym razie”, biorąc narkotyki „miękkie” jest duże prawdopodobieństwo, że sięgniesz po raz kolejny. Pamiętaj: tam gdzie narkotyk, tam nie można mówić o silnej woli.

„Jeżeli wszyscy biorą to pewnie nie jest to takie złe”.

Po pierwsze nie wszyscy biorą. Po drugie każdy organizm reaguje inaczej.

 „LSD to dobry sposób na poznanie samego siebie”.

Nie koniecznie dobry, ale na pewno bardzo ryzykowny, nie dający pewności, w jaką „podróż” cię zabierze i co ujawni twoja nie uświadomiona sobie dotąd sfera pewności czy twoja niedojrzała jeszcze psychika poradzi sobie pewności tymi wrażeniami. Są bardziej bezpieczne sposoby na poznanie siebie i rozwijanie własnego „JA” (joga, medytacja, grupy motywacyjne, treningi twórczości).

Eksperymentowanie z przeważającą większością narkotyków prowadzi do uzależnienia, objawiającego się chorobliwym, nieprzepartym pociągiem organizmu do ich zażywania. Konieczność ta wynika, na początku, z oczekiwania przyjemnych efektów, później wiąże się z nadzieją uniknięcia przykrych objawów abstynencji (braku środka w organizmie). Stan powyższy nazywany jest zależnością psychiczną, a jej trwałość i nasilenie zależy od rodzaju osobowości, cechy stanowiącej tajemnicę dla jej właściciela. Ten rodzaj uzależnienia od narkotyków pojawia się w następstwie przyjmowania niemal wszystkich środków odurzających i pozostaje do końca życia.

Najsilniejsze objawy występują przez około 10 lat od chwili przerwania ich przyjmowania. Dlatego określając skuteczność ośrodka odwykowego należy brać pod uwagę pacjentów w nim wyleczonych, którzy poszczycić się mogą dziesięcioletnim stażem abstynenckim. Bardzo wielu, pomimo ogromnych wysiłków włożonych w zerwanie z narkotykami, po powrocie do swoich środowisk, ulega wpływom ”przyjaciół” tkwiących w nałogu, którzy sami nie mają dość siły, by podjąć leczenie.

Uzależnienie – choroba nieuleczalna. To prawda, że istnieje możliwość zatrzymania rozwoju choroby. Dokonać tego można przez leczenie i długotrwałą rehabilitację, ale w psychice chorego zależność od narkotyku pozostanie. To tak jak w alkoholizmie. Po skutecznej terapii alkoholik musi utrzymywać abstynencję i chociaż przez kilka lat nie pije sam o sobie mówi: ”jestem alkoholikiem”. Kiedy przekonany o tym, że już jest zdrowy, sięgnie po alkohol, wszystko zacznie się od nowa. Wracają ciągi do picia, czyli powraca choroba. Uwolnić się od niej można tylko dzięki powtórzeniu kuracji od nowa.

Pewne kategorie narkotyków dają tylko minimalne szanse na wyjście z nałogu. Np. od heroiny uwolnić się jest w stanie zaledwie kilka procent uzależnionych. Warto pamiętać o tym, że im niższy wiek inicjacji narkotykowej, tym mniejsze możliwości wyleczenia.

Niektóre narkotyki wywołują głód komórkowy nazywany inaczej zależnością fizyczną albo objawami abstynencji. Ujawnia się ona występowaniem zespołu objawów w formie dreszczy, uczucia gorąca z poceniem, łzawieniem i ślinieniem, skłonnością do wymiotów i biegunką, kołataniem serca, bólami stawów i mięśni w postaci darcia, rwania i palenia. Ból ten wielu narkomanów porównuje do odzierania ze skóry i solenia.

Ludzie przyjmujący narkotyki muszą liczyć się z koniecznością brania coraz większych porcji, zwanych często ”działkami”. Organizm przyzwyczaja się do nich. Dla uzyskania oczekiwanych efektów konieczne staje się wprowadzenie do organizmu ilości z czasem przekraczających wielokrotnie dawki śmiertelne dla zdrowego człowieka. W literaturze medycznej zjawisko to nazywa się tolerancją.

Nie ma narkotyków dobrych i złych. Wszystko zależy od okoliczności ich stosowania. Jest wiele środków powodujących uzależnienie, niezbędnych w medycynie. Dla przykładu, jeden z najszybciej uzależniających narkotyków, jakim jest morfina daje zbawienie uśmierzenie bólu dla chorych dotkniętych cierpieniem. Ale nawet w kontrolowanych dawkach po 4 do 11 dniach może spowodować pełne uzależnienie nawet u osoby dorosłej. Niekwestionowana jest możliwość znacznie szybszego wystąpienia zależności od narkotyku w niedojrzałym organizmie dziecka.

Nie ma narkotyków miękkich i twardych. Są to takie, które uzależniają szybciej albo wolniej. To tak jak skok z większej lub mniejszej wysokości bez spadochronu. Jego wykonawcę czeka ten sam skutek, roztrzaskanie się o ziemie, bez względu na to, czy skacze z wysokości 300 czy 3000 metrów. Każdy narkotyk oddziałuje inaczej na każdy organizm. Jego siła u jednej osoby może być dziesięciokrotnie większa niż u innej. Jeśli chodzi o rodzaj efektów, to taka sama dawka określonego środka może spowodować diametralnie różne reakcje: od euforii po paniczny lęk prowadzący do ucieczki, a nawet do samobójstwa.